Zawiadomienie do prokuratury

Izba Dyscyplinarna Sądu Najwyższego

Prokuratura – zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa

My Suweren RP zwracamy się z wnioskiem:

–  o pociągnięcie do odpowiedzialności dyscyplinarnej sędziów stowarzyszenia Iustitia i Themis w szczególności Prezesów Krystiana Markiewicza odpowiedzialnych za zainicjowanie i zatwierdzenie uchwał stowarzyszeń,  kwestionujących ustawę o Krajowej Radzie Sądownictwa, oraz za wieloletnie szkalowanie wizerunku Rzeczpospolitej polskiej na arenie międzynarodowej a także za poniżanie, stygmatyzowanie i znieważanie sędziów powołanych przez Prezydenta w czasie obowiązywania nowej ustawy o KRS.

– o zdelegalizowanie Stowarzyszenia Iustitia za wiązanie około 4000 sędziów stowarzyszonych uchwałami stowarzyszenia podważającymi przepisy prawa w rażącej sprzeczności z art.,178 Konstytucji.

– o zbadanie udziału sędziów ze stowarzyszeń Iustitia i Themis w zakresie nakładanych na RP kar finansowych za rzekome łamanie praworządności oraz ich udział w blokowaniu środków z KPO.

– o pociągnięcie do odpowiedzialności karnej z art.129 KK, art.128 § 3 KK art.226 § 3 KK i art.212.KK

Uzasadnienie

Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym. Wszystkie Istytucje państwa działają zgodnie z prawem i w granicach prawa. Pewność prawa jest  fundamentem tego ustroju  a nadrzędne zasady takie jak zaufanie obywatela do państwa i stanowionego przez nie prawa są jego krwiobiegiem. Władza ustawodawcza, ustanowiona jest w celu tworzenia praw a władza sądownicza, winna owe prawa kontrolować. Kontrola władzy ustawodawczej polega na tym, że niezależni sędziowie orzekają w ramach obowiązującego prawa, związani są tylko ustawami i Konstytucją. W przypadku zaistnienia wątpliwości  co do zgodności ustawy z Konstytucją  władza sądownicza, winna zwrócić się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym o którym mowa w art.193 KRP w celu zweryfikowania wątpliwych przepisów a w razie potwierdzenia zastrzeżeń przez TK wyłączenia przepisu z porządku prawnego.

Sędzia nie ma prawa dowolnie decydować, które ustawy będzie przestrzegał. Obywatel idąc do sądu oczekuje sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd (art.45 KRP) Niedopuszczalnym jest, aby jeden sędzia, któremu nie podobają się rozwiązania legislacyjne, kwestionował status innego sędziego i na tej podstawie unieważniał  jego wyroki. Ustawa o Krajowej Radzie Sądownictwa jest obowiązującym prawem i wiąże wszystkich sędziów.

Od 2016 roku sędziowie ze stowarzyszenia Iustitia i Themis prowadzą otwartą wojnę z Państwem Polskim. Przypomina to czasy z najczarniejszych kart historii, gdzie obywatel jest ofiarą politycznych przepychanek władz.

Zarzewiem konfliktu była zmiana ustawy o KRS w której zmieniono sposób wyboru spośród sędziów członków do Krajowej Rady Sądownictwa. W uchwałach stowarzyszeń czytamy  KRS „nie może zostać uznana za organ wskazany w art. 187 Konstytucji RP” Sędziowie ani ich stowarzyszenia nie mają kompetencji do orzekania o zgodności zapisów ustaw z Konstytucją w tym ustawy o KRS, nie mogą jej kwestionować ani pomijać. Mogą ją zaskarżyć do Trybunału Konstytucyjnego w celu zbadania i ewentualnego wyeliminowania wadliwego przepisu z porządku prawnego. Osoby o których mowa, uznały się za władzę zwierzchnią na innymi władzami w tym nad  Suwerenem co jest przekroczeniem uprawnień zagrożonym karą więzienia do lat 3 z art.231 KK. Sędziowie o których mowa w niniejszym wniosku, stygmatyzowali państwo polskie w strukturach unii europejskiej w tym TSUE i ETPc oraz zabiegali  o nakładanie kar finansowych na Rzeczpospolitą Polską, które my wszyscy obywatele musieliśmy płacić.

Według Monteskiusza władza, której nie można odwołać, prędzej czy później przekształca się we władzę totalitarną. Twierdził, że władza sądownicza,  powinna być wykonywana przez osoby powołane z ludu w drodze wyborów na określony czas. Popierał pogląd, że aby trzymać najwyższych urzędników w zawisłości od praw, lud ma prawo zmuszać ich, aby wrócili do życia prywatnego. W ostatnich latach zasada trójpodziału władz została całkowicie wypaczona. Pomimo zapisanej w art.4 KRP o zwierzchniej władzy Narodu  w Rzeczpospolitej Polskiej, władza sądownicza pozostawała poza jego kontrolą. Z zapisu o sprawowaniu władzy Suwerena poprzez swoich Przedstawicieli, władza sądownicza była całkowicie wyłączona. Suweren nie może jej ani wybierać ani kontrolować ani jej zmusić do zawisłości od praw. Do czasu ustawowej zmiany wyboru spośród sędziów przez Sejm w 2017 roku, sędziowie sami się wybierali i sami kontrolowali a właściwie ich stowarzyszenia, które są quasi partią polityczną finansowaną z funduszy zagranicznych w tym z Fundacji Batorego 74 398 EURO 11-2021 do 10-2023r., 100 000 EURO 05-2022 – 04-2024r., wiążącą swoich członków uchwałami stowarzyszeń. Fundacja Batorego została założona w maju 1988 roku, przez amerykańskiego finansistę i filantropa, George’a Sorosa oraz grupę działaczy polskiej opozycji demokratycznej w maju 1988 roku. Od początku było to zaplecze grupy politycznej, która realizowała globalistyczną politykę założyciela. W tym miejscu należy zadać pytanie czy zewnętrzne finansowanie oraz ściśle określony profil działalności Fundacji nie wpływa na orzekanie sędziów stowarzyszonych a Stowarzyszeniu Sędziów Polskich Iustitia. Stowarzyszenie to, działa na arenie krajowej oraz międzynarodowej i jest ściśle powiązane z siostrzanymi stowarzyszeniami również korzystającymi z Funduszy pochodzącymi z tego samego źródła. Fundacja Batorego współpracuje z instytucjami z kraju i zagranicy. Jest członkiem Europejskiego Stowarzyszenia Organizacji Filantropijnych Philea (Philanthropy Europe Association) w Brukseli oraz Europejskiego Forum Obywatelskiego (European Civic Forum) w Paryżu. Współpracuje z Europejską Siecią Społeczeństwa Otwartego (Open Society European Network) i Transparency International. Uczestniczy w pracach Forum Społeczeństwa Obywatelskiego działającego w ramach unijnej inicjatywy Partnerstwa Wschodniego (Eastern Partnership Civil Society Forum)

Konstytucja w art.187 nigdy nie dawała sędziom prawa wyboru spośród siebie członków do KRS. Dawały im to w okresie 1989r., do 1997r., roku ustalenia Okrągłego Stołu a następnie ustawa o której mowa w art.187 pkt.4 KRP.  W 2017 roku ustawodawca doszedł do wniosku, że skoro władzę zwierzchnią w RP pełni Suweren i realizuje ją w całym trójpodziale władz poprzez swoich przedstawicieli o czym mowa w art.4 KRP w powiązaniu z art.10 KRP, uprawnienia przeniósł na Sejm czyli wybranych w demokratycznych wyborach Przedstawicieli Suwerena. Podnoszono zarzuty iż wybór sędziów przez władzę ustawodawczą narusza art. 173 KRP, ponieważ Sądy i Trybunały są władzą odrębną i niezależną od innych władz. Argument ten jest nietrafiony z uwagi na fakt, że sędziów do Trybunałów, wybiera Sejm co jest wprost zapisane w art.,194 i 199 Konstytucji.

Stawiane często zarzuty o upolitycznienie wyboru spośród Sędziów przez Sejm mają odbiorcy wmówić, że władza ustawodawcza i wykonawcza zostały Suwerenowi narzucone i zakotwiczone w minionym  systemie w sytuacji gdy to właśnie władza sądownicza nie pochodzi z wyboru Suwerena więc nie jest jego przedstawicielem. Suweren nie miał nad nią najmniejszej kontroli co było sprzeczne z art.2 art.4 i art.10 Konstytucji.

Problem ten próbował rozwiązać ustawodawca w 2018 zmieniając organ wybierający spośród sędziów na taki, który jest przedstawicielem Suwerena. Nie rozstrzygamy tutaj czy to rozwiązanie jest najlepsze ani czy jest zgodne z Konstytucją, tylko stwierdzamy, że uchwalone przepisy są elementem porządku prawnego i żaden sąd ani inny organ krajowy czy zagraniczny nie może ustawy pomijać czy kwestionować. Jedynym władnym organem pozostaje TK, który wadliwy przepis może wycofać z porządku prawnego o czym mowa w art.188 KRP

Sędziowie powołują się na orzeczenia TSUE i ETPc, które zostały zakwestionowane przez TK z uwagi na brak kompetencji sądów międzynarodowych w zakresie orzekania o ustroju sądów, gdyż należy on do segmentu nieobjętego umową traktatową.

Zarówno TSUE jak i ETPC sędziów powołuje władza polityczna a mimo to próbowały zarzucać KRS upolitycznienie. Krajowa Rada Sądownictwa w przeciwieństwie do TSUE i ETPc nie jest sądem ani organem władzy sądowniczej. Jest to organ skupiający cały trójpodział władz, który powołany jest do strzeżenia niezależności sądów i niezawisłości sędziów. Nie dotyczy jej zatem niezawisłość sędziowska, która jest wymogiem w zakresie orzekania. Niezawisłość sędziowska jest to osobista cecha charakteru niezbędna do piastowania urzędu Sędziego. Sędzia musi być odporny na naciski z zewnątrz, głównie naciski władz w tym władzy sądowniczej – innych sędziów i ich stowarzyszeń. Jedynym zarzutem jaki można postawić Krajowej Radzie Sądownictwa jest brak reakcji na poczynania sędziów, którzy sprzeniewierzyli się Konstytucji. Orzeczenia sądów nie należą do hierarchii praw ani nie eliminują z porządku prawnego ustaw korzystających z domniemania konstytucyjności.

Wyroki TSUE i ETPc często wydawali powiązani sędziowie o czym była mowa w początkowej części tego wniosku. Wydawano je na polityczne zamówienie kolegów stojących w konflikcie z państwem polskim sędziów o których mowa w niniejszym wniosku. Ich jedynym celem jest przywrócenie im władzy, której KRP im nie dawała. Nie liczy się tutaj dobro podsądnych, sędziów powołanych przez Prezydenta po zmianie ustawy o KRS ani Rzeczpospolita Polska tylko i wyłącznie nieograniczony wpływ na władzę sądowniczą.        

TSUE jednak nie znalazł systemowego zagrożenia niezawisłości sędziów z powodu powołania ich przez KRS działającą na podstawie obowiązującego prawa.

W komunikacie prasowym nr 202/22  Luksemburg, 15 grudnia 2022 r.  Czytamy opinię rzecznika generalnego w sprawach połączonych C-181/21 i C-269/21 | G. i in. (Powoływanie sędziów sądów powszechnych w Polsce) grudnia 2022 r.

  1. sam brak udziału organu samorządu sędziowskiego w procedurze nominacyjnej nie wystarczy do podważenia zgodności z prawem powołania danej osoby na stanowisko sędziego
  2. sam udział organu takiego jak KRS w procedurze powoływania sędziów nie może prowadzić do powzięcia wątpliwości co do niezawisłości sędziów wyłonionych w tym procesie.
  3. sądy odsyłające nie przedstawiły żadnego konkretnego dowodu natury systemowej bądź indywidualnej na poparcie istnienia takich uzasadnionych i poważnych wątpliwości w tym zakresie. 

Omówione wyżej trzy czynniki same w sobie nie wystarczą do sformułowania wniosku, że postępowania prowadzące do powołania sędziów sądów powszechnych,  są niezgodne z wymogami prawa Unii.

Sędziowie o których mowa w tym wniosku, dopuścili się wszystkich wymienionych w katalogu przewinień służbowych art.107 ustawy „Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U.2023.217)”

1) oczywistą i rażącą obrazę przepisów prawa; kwestionowanie i podważanie ustaw w tym ustawy o KRS. Kwestionowanie oraz pomijanie wyroków TK.

2) odmowę wykonywania wymiaru sprawiedliwości poprzez odmawianie orzekania w składach w których był sędzia wybrany na mocy obecnie obowiązującej ustawy z dnia …..

3) działania lub zaniechania mogące uniemożliwić lub istotnie utrudnić funkcjonowanie organu wymiaru sprawiedliwości; polegające na podważaniu wyroków sądów w których orzekali sędziowie wybrani przez KRS ukształtowanej na mocy obowiązującej ustawy, oraz poniżali deprecjonowali oraz zastraszali innych niezawisłych sędziów, którzy nie należeli do ich grona w tym wyrzucali ze stowarzyszeń sędziów, którzy podpisali list poparcia dla kandydatów do KRS. Używali sformułowań obraźliwych, pogardliwych i piętnujących sędziów typu „neosędzia” „niesędzia” „neokrs” „nominat polityczny” etc mających na celu zdyskredytowanie sędziów w oczach obywateli.

3) działania kwestionujące istnienie stosunku służbowego sędziego, skuteczność powołania sędziego, lub umocowanie konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej które wprost zapisano w uchwałach stowarzyszeń – jak powyżej

4) działalność publiczną nie dającą się pogodzić z zasadami niezależności sądów i niezawisłości sędziów; poprzez uczestnictwo w manifestacjach politycznych, używanie emblematów kojarzonych z ówczesna opozycją, otwarta wojna z pozostałymi dwiema władzami, 

5) uchybienie godności urzędu – wszystkie wyżej wymienione

Z uwagi na powyższe jedyną adekwatną karą za popełnione przewinienia jest wydalenie tych osób z zawodu. Ponadto wnioskujemy o rozważenie możliwości delegalizacji powyższych stowarzyszeń ze względu na działalność naruszającą i podważającą obowiązujące prawo.

 

Wnosimy równocześnie o wyłączenie z orzekania w tej sprawie sędziów należących do powyższych stowarzyszeń, którzy są bezprawnie związani uchwałami tych stowarzyszeń.

 

 

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *